Οι BAULTA, είναι από εκείνα τα άσημα συγκροτήματα που, είτε το μαθαίνεις τυχαία σε κάποιο blog ή forum, είτε στο προτείνει κάποιος γνωστός σου που το έμαθε τυχαία σε κάποιο blog ή forum. Πρόκειται για μια μπάντα που παίζει μουσική πρώτα απ’ όλα για τον εαυτό της. Το καταλαβαίνεις από τον τρόπο που μεταπηδά από την μία σύνθεση στην άλλη, χωρίς να φοβάται μήπως κατηγορηθεί για τις έντονες επιρροές που περιβάλλουν τη μουσική τους. Κάπως έτσι το 2011 κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκου, με τον τρομερό τίτλο Deeply Sorry To Interrupt Your Megalomania, μέσω της σελίδας τους στο Bandcamp . Χωρίς να αξιώνουν κάποιο αντίτιμο, αφού ο πρωταρχικώς τους σκοπός ήταν απλά να ακουστούν οι ιδέες τους. Ένα χρόνο αργότερα γράφουν και δημοσιεύουν (με τον ίδιο τρόπο) το That’s My House Your Living In, το οποίο τους έκανε γνωστούς στην ευρύτερη post κοινότητα. Το επόμενο άλμπουμ τους Any Fool Can Regret Yesterday είναι το πρώτο που πωλείται έναντι κάποιου ποσού και στη πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του χτύπησε την πρωτιά στους πίνακες του Bandcamp. Ακολούθησε ένα σημαντικό δισκογραφικό κενό μέχρι πριν λίγους οπότε και επέστρεψαν με το Another Second Chance, το οποίο και παρουσιάζουμε παρακάτω. Πριν από αυτό, ξανακούμε και καταγράφουμε την άποψη μας για τον προκάτοχο του.
Any Fool Can Regret Yesterday (Self Release, 2014)
Αφού πήρατε παραπάνω μια γεύση για το ποιοι είναι οι Φινλανδοί, θα περάσουμε και στο αμιγώς μουσικό κομμάτι της υπόθεσης. Ο ήχος των BAULTA στηρίζεται πάνω στο post και το instrumental στοιχείο, καθιστώντας έτσι υπερβολικά ευρύ το φάσμα των επιρροών. Ενώ το ντεμπούτο τους γράφτηκε κάτω από το ανεξίτηλο πρίσμα των ISIS, θα δούμε στη συνέχεια την μπάντα να περνά σε πιο χαλαρές συνθετικές φόρμες, αποτινάσσοντας από πάνω της το “metal” του post στοιχείου, αντικαθιστώντας το με το “rock”. Έτσι λοιπόν οι στιβαρές κιθάρες του Deeply Sorry To Interrupt Your Megalomania καταλήγουν να θεωρούνται πλέον πεπαλαιωμένες, έχοντας δώσει τη θέση τους σε πιο λιτές και ατμοσφαιρικές συνθέσεις. Το instrumental στοιχείο, αν και ποτέ δεν θύμιζε αυτό των LONG DISTANCE CALLING ή των RUSSIAN CIRCLES (με τις περίτεχνες τεχνικές και εναλλαγές των φράσεων), έχει πια ενεδυθεί το ουτοπικό κοστούμι των THIS WILL DESTROY YOU, ενώ πολλές από τις μελωδίες θυμίζουν πολύ τους επίσης βόρειους KAUAN. Γι’ αυτό άλλωστε κι η μετάβαση από το post-metal στο post-rock έγινε με τρόπο ομαλό και συνεκτικό. Από την στιγμή που ο ήχος του συγκροτήματος βασίζεται στο μελωδικό στοιχείο, το περιτύλιγμα, δηλαδή ο ρυθμός και η χροιά, μπορεί να εύκολα να αλλάξει.
Η μουσική των BAULTA δρα με έναν τρόπο λυτρωτικό και πνευματικά καθαρτικό. Παρά το γεγονός ότι κάθε κυκλοφορία της μπάντας επισκιάζεται από μια μεγάλη επιρροή, όπως είπαμε και πιο πάνω, αυτό περνά εντελώς αδιάφορο. Οι προθέσεις της μπάντας είναι κατεξοχήν εγωιστικές, γεγονός που εν τέλει φέρνει και το επιθυμητό αποτέλεσμα σε όλους μας. Διότι όταν η μουσική δεν γίνεται αυτοσκοπός, αλλά δημιουργείται μέσω της προσωπικής ευχαρίστησης, το τι θα βγει στην επιφάνεια θα παραμένει πάντα μια έκπληξη.
Another Second Chance (Dunk!Records, 2021)
Η σχέση μου με τους Φινλανδούς θα μπορούσα πλέον να πω ότι είναι σχεδόν αδελφική μετά από τόσα χρόνια που ακολουθώ το μουσικό τους μονοπάτι. Ήταν τέτοια η επίδραση του ντεμπούτου τους πάνω μου, που χωρίς να το καταλάβω βρέθηκα να παρακολουθώ ένα συγκρότημα σχεδόν άγνωστο στον περισσότερο κόσμο εκεί έξω. Όλοι άλλωστε έχουμε να αφηγηθούμε μια αντίστοιχη ιστορία για κάποιο συγκρότημα της underground σκηνής, είτε αυτό ανήκει στην εγχώρια είτε όχι. Η κοινή συνισταμένη όλων αυτών των εμπειριών, είναι ουσιαστικά η προβολή της προσωπικής αισθητικής του καθενός σε κάθε ένα από αυτά τα μικρά συγκροτήματα.
Η ιστορία του φετινού Another Second Chance ξεκινάει το 2017, σχετικά κοντά στο προκάτοχό του Any Fool Can Regret Yesterday, τηρώντας τη δισκογραφική τους συνέπεια, ωστόσο το επίπεδο των συνθέσεων δεν είχε φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο για την μπάντα, οπότε αναγκάστηκαν να μπουν ξανά στη διαδικασία συγγραφής, σπρώχνοντας χρονικά προς τα πίσω την κυκλοφορία του άλμπουμ. Έτσι λοιπόν η μακροχρόνια αυτή διαδικασία μπορεί να έβγαλε το συγκρότημα από τον προγραμματισμό του, ωστόσο θεωρώ ότι τους αντάμειψε πλουσιοπάροχα με το αποτέλεσμα. Ακολουθώντας την συνταγή του προηγούμενου δίσκου με τα post rock/ambient στοιχεία να κυριαρχούν έναντι των αλλοτινών post metal ξεσπασμάτων, το συγκρότημα καταφέρνει να μείνει πιστό στον ήχο του, χωρίς όμως να δείχνει ότι αναμασά παλαιότερες ιδέες. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα θυμίζει ξανά έντονα τους This Will Destroy You, μιας και οι συνθέσεις ακουμπούν σε αυτό το ουτοπικό φάσμα ήχων, που μεταστρέφει κάθε συναίσθημα σε μια γλυκιά νοσταλγία. Η διάρκεια δε του Another Second Chance βοηθά στην άμεση δράση των ερεθισμάτων επί του ψυχικού μας κόσμου. Αν και τα κομμάτια ακολουθούν τις κλασικές δομές του post rock ιδιώματος, με το βαθμιαίο ξεδίπλωμα των ιδεών, οι Baulta αυτή τη φορά είναι πιο συγκεκριμένοι στο τι θέλουν να μεταδώσουν στον ακροατή.
Έτσι λοιπόν, για άλλη μια φορά, χωρίς να κοιτάξουν με καχυποψία το πόσο αναγνωρίσιμες είναι οι μουσικές τους επιρροές στα τραγούδια τους, αφήνονται ελεύθεροι στο ηχητικό ταξίδι που θα τους οδηγήσει η έμπνευση. Θα έλεγε κανείς ότι είναι αυθεντικοί θιασώτες του “σημασία έχει το ταξίδι”, και αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που τους κάνει να ξεχωρίζουν, τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά. Κατά συνέπεια τα πράγματα είναι απλά: απολαύστε τον δίσκο!
Νίκος Ζέρης
