Η ζόρικη περίοδος της καραντίνας παρείχε άπλετο χρόνο σε όσους καταπιάνονται με καλλιτεχνικές δραστηριότητες ώστε να δημιουργήσουν νέα έργα τα οποία με την πάροδο του καιρού θα έρχονται σιγά σιγά στο φως. Ανάμεσα σε αυτά και το νέο άλμπουμ του God in a Cone (Νίκος Μαρίνος), ο οποίος έτσι κι αλλιώς έχει τακτική παρουσία στη δισκογραφία τα τελευταία χρόνια.
Το καινούριο πόνημα του God in a Cone ονομάζεται 2020 Hopes και περιλαμβάνει επτά νέες συνθέσεις. Από αυτές, εκείνη που ξεχωρίσαμε από την πρώτη ακρόαση ήταν το 80s rock anthem We Must Stay Strong το οποίο όπως μπορείτε να φανταστείτε αναφέρεται στη δύσκολη συγκυρία που προηγήθηκε και στις κατά βάση διαψευσμένες ευχές του τίτλου του δίσκου. Από εκεί και πέρα ο God in a Cone παρουσιάζει ένα ετερόκλητο ηχητικό παζλ, όπως μας έχει συνηθίσει στις επτά προηγούμενες κυκλοφορίες του. Στο Exiled in My Cone το γοτθικό ροκ αποτελεί την πηγή έμπνευσης, στο Mamanian the Vigilante οι grunge καταβολές είναι ξεκάθαρες, ενώ στα Living Death και του 2020 Hopes τα ηλεκτρονικά beats έχουν τον πρώτο λόγο, άλλωστε αυτά αποτέλεσαν τη βάση αυτού του one man project από την πρώτη στιγμή. Αξίζει να αναφέρουμε πως και εδώ ο Μαρίνος έχει μαζί του τους σταθερούς συνεργάτες του Δημήτρη Δελή σε παραγωγή και κιθάρες και Δανιήλ Γουδέλη (των Supepuma) στο εικαστικό κομμάτι συν κιθάρα σε ένα κομμάτι (Νew Void, Τime Zero). Τέλος στο Mamanian the Vigilante βρίσκουμε στην κιθάρα των Nick Hawaiian, με τον οποίο ο Μαρίνος έχει συνυπάρξει και στους heavy rockers Madleaf.
Όσοι παρακολουθούν τις κυκλοφορίες του God in a Cone γνωρίζουν πως φροντίζει αυτές να βγαίνουν σε ειδικές εκδόσεις (συγκεκριμένα από Shark Was A Boy του 2017 και μετά) που έχουν έντονο το συλλεκτικό χαρακτήρα. Η παρούσα τυπώθηκε σε 30 αριθμημένα βινύλια τα οποία παρέχουν στον κάτοχο τη δυνατότητα με διάφορες μετατροπές να επιλέξει το εξώφυλλό που προτιμά! Ενώ το κερασάκι στην τούρτα είναι το κρυφό CD που υπάρχει εντός της συσκευασίας και ο ακροατής καλείται να ανακαλύψει… Το εν λόγω CD περιέχει ένα έξτρα κομμάτι (δεν υπάρχει στο δίσκο) με τίτλο Agrypnia 2. Η 18λεπτη αυτή σύνθεση θα μπορούσαμε να πούμε ότι συμπυκνώνει την ηχητική πανσπερμία της μέχρι σήμερα δουλειάς του God in a Cone. Ένα μικρό έπος που κάνει ακόμα πιο ιδιαίτερο και πλούσιο το νέο του πόνημα.
Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος
