Οι συστάσεις για τους Mother of Millions είναι θαρρώ περιττές. Οι απόψεις προ εικοσαετίας ότι πρόκειται για το next big thing της εγχώριας prog metal κοινότητας διαψεύστηκαν παταγωδώς. Από το Artefacts και μετά το συγκρότημα είναι το next big thing της ευρωπαϊκής prog metal σκηνής. Και δεν το λέμε εμείς, τα δεδομένα είναι εκεί! Με αφορμή την επερχόμενη συναυλία του συγκροτήματος μαζί με τους εξαιρετικούς We.Own.The.Sky και τους ανερχόμενους Sidus, στις 6 Μαρτίου στο Arch Club, μιλήσαμε με τον Πάνο Πρίφτη, μπασίστα των MoM, για το τι συμβαίνει τώρα στις τάξεις του συγκροτήματος αλλά και για τα μελλοντικά τους σχέδια.
Μετά από όλα αυτά τα χρόνια με τόσες κυκλοφορίες, πείτε μας αν υπάρχει κάποιο κομμάτι που να ξεχωρίζετε, είτε για προσωπικό λόγο είτε από τεχνικής άποψης.
Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι που να ξεχωρίζω, όπως αντίστοιχα ούτε κάποιο album. Για να απαντήσω όμως εν μέρει στην ερώτησή σου, θα έλεγα πως κατά περιόδους υπάρχουν τραγούδια που ανυπομονώ περισσότερο να τα παίξουμε live. Αυτό μπορεί να συμβαίνει με κάποια κομμάτια, γιατί για παράδειγμα, μπορεί εκείνη την χρονική περίοδο να νιώθω πως εκπέμπουν μια ιδιαίτερη ενέργεια – άλλοτε ίσως γιατί υπάρχει μια πιο έντονη αλληλεπίδραση με τον κόσμο, και κάποιες φορές απλώς γιατί «ακούγονται» καλύτερα πάνω στη σκηνή. Όπως σου είπα, τα κριτήρια δεν είναι σταθερά και αλλάζουν ανά περιόδους. Τους τελευταίους μήνες, για παράδειγμα, μου αρέσει πολύ όταν παρουσιάζουμε live τα Magna Mater, Orbit, Collision και Halo.
Οι περισσότεροι από εμάς μάθαμε τους MoM σαν ένα side project του Γιώργου Προκοπίου. Ωστόσο, όταν καταλάβαμε τον βαθμό της δραστηριότητας του συγκροτήματος αυτή η ιδέα έφυγε πολύ γρήγορα από το μυαλό μας. Ποια είναι η συγκολλητική ουσία που σας κρατάει μαζί σχεδόν 20 χρόνια τώρα;
Όλα τα παιδιά στην μπάντα είμαστε, πρώτα απ’ όλα, φίλοι μεταξύ μας. Έχουμε περάσει ένα πολύ σημαντικό μέρος της ζωής μας μέσα στο συγκρότημα – έχουμε ζήσει χαρές και λύπες, έχουμε παλέψει με δυσκολίες και έχουμε μοιραστεί εμπειρίες. Να σου πω την αλήθεια, πλέον θα μου φαινόταν εντελώς ξένο το να μην είμαστε μαζί.
Και μιας μιλήσαμε για side projects, υπάρχει κάτι άλλο ενεργό για εσάς αυτή την περίοδο;
Προσωπικά δεν συμμετέχω σε κάποιο side project. Οι Mother Of Millions καταλαμβάνουν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του χρόνου μου και ειλικρινά δεν μου μένει πρόσθετος χρόνος για κάτι άλλο. Η αλήθεια είναι πως σε καλλιτεχνικό επίπεδο, δεν αισθάνομαι πως αυτή την περίοδο, έχω την ανάγκη για κάποιο παράλληλο τρόπο έκφρασης.
Κάτι εντελώς διαφορετικό, τι ακούτε αυτή την περίοδο; Κάποια νέα κυκλοφορία που να σας κέντρισε το ενδιαφέρον;
Δεν είμαι ιδιαίτερα σταθερός στα ακούσματά μου, ούτε αυτοπεριορίζομαι σε συγκεκριμένα είδη μουσικής. Κάποια από τα albums που ακούω αρκετά συχνά τελευταία είναι το In Verses των Karnivool, το American Primeval των Explosions In The Sky και το score του The Whale από τον Rob Simonsen.
Η δισκογραφική μετάβαση από το “Artefacts” στο “Magna Mater” καταλαβαίνω ότι πρέπει να ήταν πολύ δύσκολη, μετά από το δυσαναπλήρωτο κενό στα πλήκτρα. Μουσικά φύγατε κάπως από την λυρικότητα και μπήκατε σε πιο heavy/djent μονοπάτια. Η μουσική σας πορεία επιφυλάσσει κι άλλη στροφή ή θα συνεχίσετε στον ίδιο δρόμο;
Καταλαβαίνω τι λες, καθώς κι εμείς αντιλαμβανόμαστε πως το Magna Mater κατέληξε να ακολουθήσει πιο heavy διαδρομές από τους προηγούμενους δίσκους. Χρησιμοποιώ την λέξη «κατέληξε» γιατί θέλω να τονίσω πως, το προς τα που θα κινηθεί ο κάθε δίσκος δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Δουλεύουμε όλοι μαζί τις ιδέες που υπάρχουν την κάθε περίοδο και από αυτές προκύπτει – μέσα από ζυμώσεις και συνεχή προσπάθεια για να πετύχουμε το αποτέλεσμα που θεωρούμε εμείς καλύτερο – ένα συγκεκριμένο ύφος. Θα σου έλεγα πως αντί να οριοθετούμε εμείς τις συνθέσεις, αυτές από μόνες τους επιλέγουν την κατεύθυνση.
Πριν μερικούς μήνες ήσασταν στον δρόμο για άλλη μια ευρωπαϊκή περιοδεία. Τι σημαίνει για εσάς ένα τέτοιο εγχείρημα να έχει μια τακτική χρονική σταθερότητα. Και για να το ελαφρύνουμε, μοιραστείτε μαζί μας κάποιο “ευτράπελο” που σας έρχεται στο μυαλό.
Πιστεύουμε πως ο δρόμος και τα live είναι βασικό συστατικό για να εξελιχθεί μια μπάντα. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει επαφή με τον κόσμο που ακούει την μουσική σου. Κάτι που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, είναι η εκτίμηση που σου δείχνει ο κόσμος όταν επισκέπτεσαι την χώρα του ή παίζεις ένα live στην πόλη του. Για να επανέλθω λίγο και σε προηγούμενη ερώτησή σου, τα tour στο εξωτερικό δημιουργούν πολύ ισχυρούς δεσμούς και μεταξύ των μελών του συγκροτήματος. Οι περιοδείες είναι κάτι που περιμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία και παρόλο που περιλαμβάνουν έντονη σωματική κούραση και γρήγορους ρυθμούς, δεν νομίζω ότι θα τις βαρεθούμε ποτέ. Όσο για τα ευτράπελα, συμβαίνουν διάφορα, αλλά τη στιγμή που γίνονται δεν είναι και τόσο «χαριτωμένα». Μετατρέπονται σε αστείες ιστορίες όταν πια αποτελούν αναμνήσεις.
Πέρα από την επερχόμενη εμφάνισή σας στις 6 Μαρτίου στο Arch Club, πείτε μας για τα μελλοντικά σας σχέδια.
Το 2026 θα είναι μια χρονιά με έντονη δραστηριότητα για εμάς. Στα τέλη Απριλίου παίζουμε στην Κύπρο και στη συνέχεια ακολουθούν κάποια φεστιβάλ το καλοκαίρι. Μέσα στο φθινόπωρο θα ξαναβγούμε σε ευρωπαϊκή περιοδεία. Παράλληλα, γράφουμε μουσική για μια καινούργια κυκλοφορία.
Ερωτήσεις: Νίκος Ζέρης
