Το δεύτερο άλμπουμ των Honeybadger είναι γεγονός! Ονομάζεται Let There Be Light και έρχεται πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο τους Pleasure Delayer (είχε προηγηθεί το The Rain EP το 2017, με το οποίο μας πρωτοσυστήθηκαν). Κοινή συνισταμένη των τριών κυκλοφοριών, φυσικά, η αταλάντευτη προσήλωση στον heavy rock ήχο. Παρακάτω τους δίνετε ο λόγος ώστε να γνωρίσουμε σε βάθος το γκρουπ αλλά και τα άτομα που το αποτελούν.
Ποια είναι η συγκολλητική ουσία που σας κρατάει από την αρχή μαζί:
Από την αρχή οι Honeybadger δύο πράγματα είχαν ως σταθερά. Την αγάπη και τη μανία με τη μουσική που αγαπάμε να χτίζουμε κομμάτι κομμάτι και το εσωτερικό μας χιούμορ, το trolling. Αυτά διασκεδάζουν και φωταγωγούν το σκοτάδι μας. Ακόμα κι αν η σημερινή τετράδα δεν είναι η ίδια με τα αρχικά μας μέλη, αυτό δεν άλλαξε, τα στοιχεία αυτά έγιναν βάση της μπάντας. Έτσι συνδεθήκαμε στην αρχή και έτσι επικοινωνούμε και υπάρχουμε ως σύνολο και τώρα. Πιθανότατα και στο μέλλον.
Ποια τα κοινά ακούσματα σας που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του ήχου σας:
Τα τέσσερα βασικά στοιχεία νομίζω είναι το desert rock, η grunge, το 90’s και 00’s alternative – indie rock και ένα μικρό κομμάτι του metal το οποίο μοιραζόμαστε ως επιρροή, όχι συνολικά το metal. Επικρατεί το desert αλλά συνυπάρχει με τα άλλα και έτσι γίναμε η μπάντα που είμαστε. Αν θέλαμε να το πούμε με ονόματα θα λέγαμε οι Queens of the Stone Age, οι Monster Magnet, οι Black Sabbath, οι Nirvana, οι Alice in Chains, οι Soundgarden και πολλοί άλλοι.
Τι ευχαριστιέστε και τι βαριέστε περισσότερο ως μουσικοί:
Αυτό διαφέρει στον καθένα μας. Ας πούμε στον Δ.Βαρδουλάκη αρέσει περισσότερο το studio όταν γράφουμε ένα album και βαριέται τα setups του ήχου, στο Δ.Μιχαηλάρα και στον Fogg το live, τους αρέσει το ψάξιμο στον ήχο. Ο Fogg βαριέται το promo, ο Μιχαηλάρας την πολλή λεπτομέρεια στο visual art που χρησιμοποιούμε και πολλές φορές επεξεργάζεται ο ίδιος. Στο Βαγγέλη αρέσει και το studio και το live, και βαριέται την πολλή ενασχόληση με το λεκτικό της δημιουργίας και της παρουσίασης παρόλο που αναγκάζεται να το κάνει στα social media. Νομίζω όμως πως αυτό που αρέσει σε όλους μας και είναι το πιο εσωτερικό και ενταγμένο στη ζωή μας είναι η πρόβα που έχει μέσα όλα τα στοιχεία αυτά. Εκεί βγαίνουν “τα γούστα” για να το πούμε λαϊκά. Αυτά που θα φανούν είτε σε ένα άλμπουμ είτε σε μια ζωντανή εμφάνιση.
Μια ιστορία ή περιστατικό από πρόβα ή συναυλία που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας:
Σε παλιότερο μεγάλο live με τους Nightstalker και τους Breath After Coma σε ασφυκτικά γεμάτο Gagarin, και λιγότερο έμπειροι από τώρα, υπήρχαν θεατές που μας φώναζαν δυνατά και για αρκετή ώρα “ΑΝΤΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΓΕΙΤΕ ΝΥΧΤΩΣΑΜΕ” επειδή μας έβλεπαν από μια ακρούλα της σκηνής. Αρκετά τσαντισμένοι για κοινό, με έναν κωμικό τόνο για εμάς, πολύ περίεργο όμως για τη δική μας κατάσταση απειρίας σε μεγάλα lives και την τότε συγκυρία.
Μιλήστε μας για τα μελλούμενα, επιθυμίες και σχέδια:
Τώρα το βασικό μας είναι η κυκλοφορία και προώθηση του Let There Be Light του νέου μας άλμπουμ. Μια πολύ καλή παρουσίαση, το πού και πότε θα ανακοινωθεί τις επόμενες μέρες, μια σειρά lives σε πόλεις της Ελλάδας για αρχή, ένα φεστιβαλικό καλοκαίρι 2026 και να ανοίξουμε το δρόμο για ευρωπαϊκά lives. Αυτά είναι ένας πρώτος σχεδιασμός για εμάς και επιφυλασσόμαστε για τα επόμενα δημιουργικά βήματα.
Ένα live που βρεθήκατε ως θεατές και δεν θα ξεχάσετε ποτέ:
Βαγγ: Παρίσι, Queens of the Stone Age 2013.
Δ.Βαρδουλάκης: Metallica με Monster Magnet στη Ριζούπολη το 1999 και πιο πρόσφατο Bruce Springsteen το 2023 στο Hyde Park (δυσκολεύτηκα να διαλέξω ένα).
Δ.Μιχαηλάρας: Black Sabbath live, Rockwave 2005, τα λόγια είναι περιττά!
Fogg: Nightwish 2005 στο Λυκαβηττό.
Ένα άλμπουμ που δεν θα αποχωριζόσασταν για κανένα λόγο από τη δισκοθήκη σας:
Βαγγ: Rage Against The Machine – Rage Against The Machine
Δ.Βαρδουλάκης: Queens of the Stone Age – Queens of the Stone Age.
Δ.Μιχαηλάρας: Το Dark Side of the Moon των Pink Floyd είναι και θα είναι για πάντα το νο1 μου.
Fogg: Rammstein – Reise Reise
Μια ταινία/ σειρά που θα βλέπατε ξανά με ευχαρίστηση:
Βαγγ: Groundhog Day ξανά και ξανά και ξανά και…
Δ.Βαρδουλάκης: Από σειρά το Twin Peaks του Lynch. Από ταινία το The Big Lebowki των αδερφών Cohen.
Δ.Μιχαηλάρας: Lord of the Rings και Star Wars στο repeat μεχρι να σβήσει ο ήλιος!
Fogg: Το The Witcher!
Ένα βιβλίο που άλλαξε τον κόσμο σας και που θα προτείνατε να διαβάσουμε οπωσδήποτε;
Βαγγ: Αλμπέρ Καμύ – Ο Ξένος και Clive Barker – Τα μυστικα της Βαβυλωνίας
Δ.Βαρδουλάκης: Το Έγκλημα και Τιμωρία του Ντοστογιέφσκι. Γενικά ο Ντοστογιέφσκι έχει τεράστιο αποτύπωμα.
Δ.Μιχαηλάρας: Δε θα έλεγα πως άλλαξε το κόσμο μου αλλά η αυτοβιογραφία του Ozzy είναι ότι πιο διασκεδαστικό έχω διαβάσει στη ζωή μου!
Fogg: Το Sin City (αν και κόμικ) του Frank Miller.
Ένας ήρωας κόμικ που ανέκαθεν σας συνάρπαζε:
Βαγγ: Batman για πάντα!
Δ.Βαρδουλάκης: Ο Charlie Brown, ο φίλος του Snoopy στο Peanuts!
Δ.Μιχαηλάρας: Θα γινόμουν κλισέ νομίζω λέγοντας τον Thor αλλά η αλήθεια είναι πως ταυτίζομαι με τον Μπομπ Σφουγγαράκη!
Fogg: Ο Iron Man της Marvel ως σοβαρός γκατζετάκιας και cool nerd!
