Το τρίο των Jacks Full έχει το τρίτο άλμπουμ του Loud Minority ανά χείρας εδώ και λίγες μέρες, και παρότι το χιλιοειπωμένο κλισέ των μουσικογραφιάδων θέλει την τρίτη κυκλοφορία να είναι η πιο δύσκολη, πιστεύουμε πως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυτή που θα τους προσφέρει ευρύτερη απήχηση εντός της εγχώριας εναλλακτικής σκηνής. Παρακάτω ο λόγος δίνεται στους μουσικούς του γκρουπ για να κάνουν τις απαραίτητες συστάσεις και να μας βοηθήσουν να εισχωρήσουμε βαθύτερα στο μουσικό σύμπαν της μπάντας.
Ποια είναι η συγκολλητική ουσία που σας κρατάει από την αρχή μαζί;
JF: Ξεκάθαρα η φιλία μας και η εμπιστοσύνη που έχουμε ο ένας στον άλλο, και μετά η αγάπη μας για το να συνθέτουμε και να παίζουμε ζωντανά τη μουσική μας!
Ποια τα κοινά ακούσματά σας που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του ήχου σας;
JF: Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, έχουμε αρκετά διαφορετικά ακούσματα μεταξύ μας. Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι κοινοί παρονομαστές όπως π.χ. Beatles, Metallica, Ozzy και γενικά κλασικά πράγματα, αλλά ο καθένας μας είναι τελείως αλλού κατά κύριο λόγο.
Τι ευχαριστιέστε και τι βαριέστε περισσότερο ως μουσικοί;
Όπως είπαμε και πριν, η διαδικασία της σύνθεσης και η live απόδοση αυτών των κομματιών είναι αυτό που μας ευχαριστεί περισσότερο! Δεν βαριόμαστε τίποτα που να έχει να κάνει σχέση με τη μουσική, αλλά για να απαντήσουμε κάπως την ερώτηση, θα πούμε το στούντιο όταν πρέπει να ηχογραφήσουμε μια δουλειά!
Μια ιστορία ή περιστατικό από πρόβα ή συναυλία που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;
Μια πολύ όμορφη στιγμή ήταν στο Κουμάνοβο, σε ένα μαγαζάκι 200 ατόμων, πολύ στριμωγμένα, όπου παίζαμε για πρώτη φορά. Συνήθως όταν επισκέπτεσαι μια χώρα για πρώτη φορά, η προσέλευση είναι μειωμένη. Παρ’ όλα αυτά, στο Κουμάνοβο ξαφνικά δεν μπορούσαν να χωρέσουν! Παίζουμε όλο το σετ μας και πραγματικά ο κόσμος μπήκε μέσα στη σκηνή και φώναζαν να τους παίξουμε κομμάτια από τη δισκογραφία μας που δεν έχουμε ξαναπαίξει ποτέ. Είχαν ήδη ακούσει τους δίσκους μας και είχαν έρθει διαβασμένοι! Μας έκανε τρομακτική εντύπωση το πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουν σε αρκετές χώρες του εξωτερικού τη μουσική, σε σχέση με την Ελλάδα.
Μιλήστε μας για τα μελλούμενα, επιθυμίες και σχέδια.
Στους επόμενους δύο μήνες θα κάνουμε μια σειρά ζωντανών εμφανίσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό. Έχουμε ξεκινήσει ήδη και συνθέτουμε τον επόμενο δίσκο μας, και από Φεβρουάριο θα κάνουμε ένα release show στην Αθήνα και στη συνέχεια tour στην Ευρώπη.
Ένα live που βρεθήκατε ως θεατές και δεν θα ξεχάσετε ποτέ:
Α. Τάνης: Αυτό του Robert Plant στο Wolverhampton το 2006.
Ήμουν στο Λονδίνο με την τότε κοπέλα μου, έμαθα ότι παίζει εκείνο το βράδυ και απλά μπήκαμε σε ένα λεωφορείο και πήγαμε. Το εισιτήριο του live το κλείσαμε καθ’ οδόν.
Το καλύτερο live της ζωής μου…
Μ. Απαρτόγλου: Metallica / Slayer / Megadeth / Anthrax
Στη Μαλακάσα το 2010. Η δεύτερη φορά που είδα τους Metallica live, αλλά μακράν καλύτερη απ’ την πρώτη, ένα live στο οποίο πραγματικά έδωσαν ψυχή.
Νίκος Σπάθας: Η πρώτη ροκ συναυλία που είδα στη ζωή μου, διότι εκείνη τη στιγμή «έφαγα το σκάλωμα» να ασχοληθώ με την κιθάρα, και δεν είναι άλλη από αυτή των Socrates Drank the Conium το 2002 στο Θέατρο Πέτρας.
Ένα άλμπουμ που δεν θα αποχωριζόσασταν για κανέναν λόγο από τη δισκοθήκη σας:
Α. Τάνης: Το Burn των Deep Purple και το Detroit Rock City των Kiss, αν μπορώ να πω δύο…
Μ. Απαρτόγλου: White Album – The Beatles
Ν. Σπάθας: Το The Hunter από Mastodon
Μια ταινία/σειρά που θα βλέπατε ξανά με ευχαρίστηση:
Α. Τάνης: Ταινία το Back to the Future.
Σειρά ο Dr. Who.
Μ. Απαρτόγλου: Κουρδιστό Πορτοκάλι
Ν. Σπάθας: In Time
Ένα βιβλίο που άλλαξε τον κόσμο σας και που θα προτείνατε να διαβάσουμε οπωσδήποτε;
Α. Τάνης: Το Άρωμα του Ονείρου και γενικά ο Tom Robbins.
Μ. Απαρτόγλου: Την τριλογία The Lord of the Rings
Ν. Σπάθας: Brave New World του Aldous Huxley.
Ένας ήρωας κόμικ που ανέκαθεν σας συνάρπαζε:
Α. Τάνης: Ήμουν ανέκαθεν φαν του Ντόναλντ Ντακ.
Μ. Απαρτόγλου: Spiderman.
Ν. Σπάθας: Scrooge McDuck.
